Poëzie

In mijn gedichten (aangevuld met eigen kunst of fotografie) verwoord ik bezield de stilte van de realiteit en dat wat er niet is. Kwetsbaar, respectvol en vertrouwelijk, als reflectie op de natuur, mijn kunst en persoonlijke leven.

In eigen beheer bracht ik ‘Louter NatureL’ (2013) en ‘vederLICHT’ (2016) uit. Mijn gedichten zijn opgenomen in ‘Gallerij’ (GAL, 2019), ‘De moed tot liefde’, Han Kuik (2020), Ikjesmarathon Scheurkalender 2025 (ILFU, 2024) en de verzamelbundel ‘Fier dyn eigen taal’ (Frysk en Frij, 2025).

In oktober 2026 verschijnt de bundel
‘als je stilte ziet’.

rijk aan gebeurtenissen
vloeit tijd als stromend water
het verloop ervan pas te bevatten
als menselijk leven weg spoedt

teruggetrokken en terend op dromerijen
weerkaatst het maanlicht op de rivier
een huiveringwekkende waarheid

in de schaduw van een mooi lied
teisteren hongersnood, rampzalig lijden
en misdaad streken buiten grenzen

tijd, onderbreek uw gang
houd het water tegen
voor een ogenblik van bezinning

zoveel gewonnen
zoveel meer
verloren

een gesel voor de armen
een vloek voor de mensheid

al hebben duistere handelingen geen getuigen
de nacht heeft gezien
de wind daden ingefluisterd aan talrijke oren

een wereldcyclus nadert zijn einde
wassend water zwelt van moed en wijsheid
om de koude nacht te hernieuwen
tot een warme zomerdag

verslagen staar je door het raam
het niet willen weten
niet willen
de hartverscheurende belofte
gebrekkig en kwetsbaar te worden
net als toen

toen je het als kind zo nodig had
bescherming te voelen
liefde te ontvangen
maar niet kreeg

angst en paniek
overgeleverd te worden aan zorgverleners
die geen tijd hebben en zin
om vanuit het hart contact met jou te maken

heeft je moegestreden

omarmen van de diagnose
van diep weten
blijkt een ademteug te ver

na bezinning en stilte
een moedig besluit

verslagen staar ik door het raam
sluit vrede met wat ik verloren heb

buiten loopt een bijzondere vrouw
in een opengewerkt zomers vestje
raapt hier en daar wat herfstbladeren

regendruppels vormen zachtjes
pareltjes op haar grijze lokken
van de kou heeft ze geen last

op de rollator wachten pantoffels
in haar tasje een envelop met kaart
voor haar negentigste verjaardag

haar blik dwaalt over mijn schouder
kom, laten we gaan

in een naburige wijk
slaat een ontredderde echtgenoot
vochtige ogen ten hemel

een lip trilt dankbaarheid
en zorgen

vannacht droomde ik een noodkreet:
“Word wakker, word wakker!
Sta op voor de winter over is!”

verleid door hebzucht daalt werkvolk
hersenloos af in de uitgeholde aarde
gewond door gulzige verwoesters
tonen striemen op meerkleurige huiden verborgen agenda’s

hijgend transformeert de nachtmerrie tot dagveulen

dartel, doch waakzaam voor gemanipuleerd drijfzand
verbroedert uitgemolken pulp in Moeders vruchtbare schoot
tot krachtige bakens van licht

wakker worden wij, klaarwakker
nieuwe helderheid wordt bekrachtigd; gezag
van duister is slechts een ingeprent waanidee
dankbaar en bescheiden eren we Lente

gedempt geluid van buiten doordringt traag de slaapkamer
dromerig door een kier van de gordijnen glurend
bereikt opwinding met snelle pas het verwachtingsvolle hart
een wollige deken van smetteloos wit hangt over daken

een poortdeur en krakende voetstappen
kondigen uitbundige blije gezichten met muts en sjaal aan
handen rood verkleumd door een sneeuwballen gevecht
en het legen van emmers regenwater
bevroren spiegels tonen ons ware gezicht

plots stop
héél stil en voorzichtig nu

gecreëerd uit flinterdunne scherven ligt glinsterend in het licht
een betoverend woud van een Elfenrijk
opgeschrikt door ijspret van spelende kinderen
zijn wezentjes in allerijl vertrokken uit dit magische landschap

met ingehouden adem bewonderen we dit opvallend verschijnsel
slechts heldere lichtbolletjes zwieren vreugdevol en onbevreesd
in een door de zon verwarmd paleis
als waren het tranen van geluk

Aan buitengewone colleges,

Dimensies eindigen, floreren gunstig.
Herken initiatiefrijke jongeren,
kundige liefdevolle manifestaties.
Nadrukkelijk overvloedig positief.

Quests resoneren soevereiniteit.

Toekomstige uitnodiging:
volhoudbaarheid waargemaakt!

xxx
Yang Zaligheid

o, lieflijke jonkvrouw
met je tedere ledematen

voel je veilig tot stil gepeins ondergedoken
in de eenzaamheid van broos, krullend loof

tot een nachtelijke bries en verleidelijk getrom
je uit zoete dromerij lokt

en ik in de beschutting van rommelige lakens
dank voor het wonder dat mijn bijziend oog
mij van een gewelddadige stap heeft behoed

vredig en eerbiedig
betreed ik haar almachtige schoonheid

zuiver en transparant adem ik adem
les mijn dorst aan haar scheppende bron

in stilte luisterend
heelt ze

zo verbonden met Gaia
– de oermoeder
dartel ik vol verwondering op mijn aangereikte pad

op momenten dat ik struikel
voel ik haar troost als streling door mijn haar
liefdevol

uit dankbaarheid
handel ik zoveel mogelijk volhoudbaar

uit respect ook

voor de méér-dan-menselijke wereld

met onzichtbare wollen draden
zijn wij allen verbonden

vol vertrouwen laat ik mij meevoeren
met de natuurlijke stroom

laat de uitkomst van mijn bestemming los

ik word gedragen
eindeloos